Voor de diagnose van cholesteatoma Het is essentieel om een ​​goede klinische voorgeschiedenis en een zorgvuldig onderzoek van het oor uit te voeren, omdat de diagnose in principe wordt gesteld door de symptomen die door de patiënt worden genoemd. De aanwezigheid van een cholesteatoom moet vermoed worden in de volgende gevallen: de aanwezigheid van een witachtige knobbel of massa achter het trommelvlies, het bestaan ​​van een grote terugtrekkingszak, het voorkomen van doofheid in een geopereerd oor en in die gevallen waarbij suppuratie aanhoudt tijdens meer dan twee weken ondanks het ontvangen van antibiotische behandeling voor een acute infectie. Deze patiënten moeten worden doorverwezen naar een otolaryngoloog om de diagnose te bevestigen en te beslissen over de definitieve behandeling.

De visualisatie van het oor met een otoscoop (apparaat dat het mogelijk maakt om de binnenkant van het oor te visualiseren) is de belangrijkste verkenning. Je ziet er een boren van het trommelvlies waardoor je een witachtig geschubd materiaal ziet komen. We kunnen ook tekenen van botontsteking vinden. De revisie van het hele trommelvlies is essentieel voor een vroege detectie van cholesteatoma.

Computertomografie (CT) is de meest bruikbare test om de diagnose cholesteatoma te bevestigen en om de omvang van de ziekte vóór de operatie te evalueren. Het is vooral handig voor het aantonen van ongebruikelijke locaties die niet zichtbaar zijn bij klinisch onderzoek. Magnetic Resonance Imaging (MRI) wordt meestal gereserveerd voor de evaluatie van intracraniële complicaties, zoals abcessen of trombose van craniale aderen.

Gezien de verdenking van cholesteatoma en op een aanvullende manier, zou een audiometrie moeten worden uitgevoerd om de aanwezigheid van gehoorverlies te detecteren. Cholesteatomas worden gewoonlijk geassocieerd met een bepaalde mate van geleide doofheid, hoewel gehoor normaal kan zijn als de gehoorbeentjesketen niet wordt aangetast.

Mastoid Surgery (Basic to Radical Mastoidectomy) (Oktober 2019).